Na bijkans twaalf jaar was het niet langer mogelijk en verantwoord om op basis van volledig vrijwillige arbeid voort te gaan. Het werk was te omvangrijk geworden en door de financieel-economische en sociale crisis in het land waren steeds minder vrijwilligers in staat om hun krachten zoals voorheen volledig te geven aan de organisatie. Verder was het door de crisis niet meer mogelijk voor de NVB om op eigen financiële kracht, dat wil zeggen, middels eigen opgezette fundraisingprogramma’s, uitvoering te geven aan de geplande programma’s. Anderzijds werd juist vanwege de crisis, de organisatie in toenemende mate door individuele vrouwen en vrouwengroepen benaderd met verzoeken tot hulp, ondersteuning, begeleiding en samenwerking.

1995-2001
Tegen deze achtergrond ging de NVB op zoek naar middelen ter versterking van de institutionele capaciteiten van de organisatie, zodat de NVB in staat gesteld zou kunnen worden om, ondanks en mede vanwege de crisis de werkzaamheden op efficiëntere en effectievere wijze te plannen, coördineren, uit te breiden en kwalitatief te verbeteren. De ondersteuning werd verleend door de intermediaire organisatie CEBEMO (nu Cordaid). Met ingang van januari 1996 werd de nieuwe fase van de NVB ingezet, namelijk de fase van het professioneel werken.
In deze fase zou de NVB zich richten op professioneel en planmatig werken om:
- de praktische en theoretische basis van het vrouwenwerk te versterken
- bij te dragen aan de versterking van vrouwen en vrouwengroepen
- bij te dragen aan het ontwikkelen van een goed functionerend en effectief netwerk van vrouwenorganisaties in Suriname. Om dit te realiseren werden er allerlei maatregelen getroffen op het gebied van management, financieel-administratief beleid, programma-ontwikkeling en personeelsbeleid.

In januari 1996 werd het NVB bureau opgezet. Het bestuur van de vereniging dat uit vrijwilligers bestond, kreeg de leiding over dit bureau. De voorzitter van het bestuur werd directeur. Er werd besloten dat de vereniging zou worden opgeheven en een stichting zou worden opgericht om een scheiding tussen beleids- en managementtaken te bewerkstelligen. In 2000 werden de bestaande activiteiten ondergebracht in 6 hoofdprogramma’s:

I	Capaciteitsversterking Vrouwelijke Micro-ondernemers
II	Niet-traditionele Vrouwen Beroepen
III	Vrouwen en Duurzame Ontwikkeling Binnenland
IV	Capaciteitsversterking Vrouwengroepen
V	Vrouwenrechten
VI	Vrouwen en Huisvesting

Elk van deze hoofdprogramma’s bestaat uit meerdere sub - programma's en/of projecten. Naast deze hoofdprogramma’s wordt ook het J. Elsenhout Vrouwendocumentatiecentrum geëxploiteerd.

Het personeelsbestand was inmiddels sterk uitgebreid en bestond uit voltijds- en deeltijdswerkers waarvan enkelen geheel of gedeeltelijk waren uitgeleend door de overheid. En op regelmatige basis werden er consultants ingehuurd voor een aantal projecten. Aan het einde van 2001 werden op basis van een interne evaluatie adviezen uitgebracht om een verantwoord personeelsbeleid te voeren dat de organisatie in staat moet stellen doelen en taken efficiënt en effectief te kunnen uitvoeren.

2001- heden
Met de oprichting van de stichting NVB in december 2001 is een nieuwe fase in de ontwikkeling van de NVB ingeluid. De NVB opereert nu op een hoger niveau van organisatie en management en tevens op een hoger niveau van dienstverlening. De NVB profileert zich steeds duidelijker als een maatschappelijke organisatie van betekenis. Zij werkt samen met en krijgt ondersteuning van verschillende organisaties in en buiten Suriname. Zij participeert ook in allerlei nationale en internationale organen en wordt door de overheid en allerlei relevante organisaties geconsulteerd inzake belangrijke ontwikkelingsvraagstukken.